...
کسی که به دنبال عشق واقعیست
مادرم کمرش درد میکنه. نمیدونم چی کار کنم... ای خداااااااااااااااااااااااااااااااا. درست وقتی که کنکور دارم. باید تو کارهای خونه کمکش کنم. واسه همین فکر کنم دیر به دیر بیام... دعا کنین براش. سلام/ امروز به خاطر یه دوست خوب قراره متن شادی بنویسم... منم خراب رفیق!! با اینکه از اول فروردین خاطره خوشی ندارم اما چون استاد ما سفارش کرده/ باشه... کاریش نمیتونم بکنم... آخه شاگردی گفتن... استادی گفتن!!!!!!!!!! اولا : عیدتون مبارک باشه... صد سال به این سالا... دوما : به خاطر استاد یه متن 100 در صد عاشقانه[ ناگفته نماند که اینو داداشم که یه سال و 17 ماه ازم بزرگتره و ترم دوم دانشگاه (مترجمی زبان) هست سروده... ما که مخمون به این چیزا نمیکشه!!!( البته نمردیم و دیدیم یه پسری احساس از خودش بروز بده) ( اینم بین خودمون بمونه که نمیدونه از لای کتابش برداشتم وگرنه پوست کلمو میکنه!!! گمونم عاشق شدست و.... خلاصه که دانشگاه و هزار تا دختر دم بخت... !!!!] "هیچوقت بی تو نمیتوانم با تو بودن را و با تو نمیتوانم بی تو بودن را تجربه کنم! صدای بی کسیم در کوچه های بیقراری قلب تو مثل فریاد بیصدای آتش، سرد است!! در صدای بیکسی نگاهت چشمان عاجز من در کف آن بی نگاهی نگاهت کور شد.!!!( من که از این جمله هیچی نفهمیدم بوی خوش آفتاب برای قلب من تند است جوری که برای زنده ماندن راهی بجز مرگ نیست.!( نه بابا هر گز در همه وقت و همیشه در بیزمانی تعریف خوبی از بیتعریفی عشق، هست!!!!!!!!( مـــا مــــــــــــــــــــــــان آه که در کوچه های غم گرفته ی زندان قلبم به جز صدای شادی بخش تو هیچ کسی نیست که باشد و هیچ چیزی نیست که نباشد.!!!!!!( خوش به حال اون کس...) حالا این خوبه که ... آخرش نوشته برای بهترین دختر دنیا، سال خوبی داشته باشی!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! دارم از فضولی میترکم..... داداشم واسه خودش مخی بود و ما نمیدونستیم؟( جواهری در قصر و نفرین من در سال 1386: نفرین بر آن کس که میان عشق ها تفرقه می اندازد و خورشید را از سرزمین عشق میرباید و آن سرزمین را به تاریکی مطلق میکشاند. و یه دعا: خدایا کاری کن که همه چراغ دلشان را روشن کنند و نگذارند که تاریکی بر دلهایشان لانه کند. در ضمن استاد ما را حفظ بفرما!!! صلوات!
)
) 
)
)
| Design By : Night Skin |
خیلی عجیب است... کسی را که تو دوستش داری دوستت ندارد... کسی که تو را دوست دارد، تو دوستش نداری... و کسی که هم تو دوستش داری و هم او دوستت دارد، به رسم عاشقی به هم نمیرسید...من شعر های سهراب را دوست دارم اما فقط یک فرق کوچک بین ما هست... سهراب می گوید زندگی رسم خوشایندیست اما من میگویم:
زندگی رسم خوشایندی نیست... زندگی اجبار است... لاجرم باید زیست.
می ماند شعر های مریم(حیدرزاده). تفاهم بسیاری داریم جز یک چیز... او میداند که برای چه کسی مینویسد اما من ... هنوز نمیدانم.....
میدانم ...
میدانم بعد هر خنده من گریه طولانی ست ...
... من پس از هر خنده خود میترسم..
..که دگر اشک ندارم که رها سازم
و در نوبت خنده دیگر باشم...
